پروتکل IPv6
از سال 2003 بحث در مورد اینکه گستره آدرس دهی تحت IPv4 درچه سالی پایان می یابد و پس از آن دیگر نمی توان به تجهیزات IP جدیدی assign کرد، شروع شد . گمانه زنی ها سال 2010 یا 2011 را نشان می داد.
چندی پیش در سایت مجله شبکه خواندم که 94% از آدرس های قابل دسترسی در ایالات متحده هم اکنون مصرف شده است . براساس آخرین پیش بینی ها در ژانویه یا فوریه سال 2011 (حدود 2 تا 3 ماه دیگر) احتمالاً آدرس دهی تحت IPv4 اتمام می یابد.
دیشب دوستی درمورد IPv6 سوال کرد، بنابراین تصمیم گرفته ام در مورد این پروتکل قدری برایتان توضیح بدهم. در این نوشته از سایت ویکی پدیا، سایت مجله شبکه و نوشته ای از دوستی بنام محمد علی عرفان شمسی استفاده کرده ام .
طراحی پروتکل IPv4 به سال 1970 برمی گردد .در این پروتکل می توانیم حدود 32^2 آدرس ایجاد نمائیم یعنی حدود 4 میلیارد آدرس ! و این با تصورات آن زمان رقم بزرگی بود، اما امروزه که علاوه بر تمام تجهیزات کامپیوتری موبایل ها و حتی یخچال و تلویزیون هم با اینترنت ارتباط دارند و نیازمند آدرس دهی تحت IP هستند ، این پروتکل دیگر جوابگو نیست .
از سال 1992 کار بر روی استاندارد جدید آدرس دهی شروع شد و در سال 1996، IPv6 معرفی شد.
در این روش آدرس دهی از محدوده آدرس دهی بیشتری نیست به نسخه 4 آن برخوردار هستیم ، حدود 128^2 ، در آدرس دهی تحت IPv6 با توجه به تعداد زیاد IP ما حتی نیازمند NAT کردن هم هستیم .
ویژگیهای IPv6
1) محدوده آدرس دهی بسیار بزرگتر نسبت به IPv4 ( که در بالا توضیح داده شد)
2) Stateless Address Auto Configuration (SLAAC) : یعنی وقتی که یک Device به شبکه ای که تحت IPv6 پیکربندی شده است ، متصل شود ، کلیه تنظیمات بصورت خودکار به آن تجهیز ، assign می شود.
3) MultiCast : برخلاف IPv4 ،در IPv6 از BroadCast استفاده نمی شود . مگر در مواقعی که یک پکت قرار است به تمامی گره های یک گروه MultiCast شود.
4) Mandatory Network Layer Security : در پروتکل IPv4 استفاده از پروتکل IPsec (پروتکل رمزنگاری و احراز هویت ) بصورت اختیاری صورت می گیرد ، اما در IPv6 این پروتکل بصورت اجباری مورد استفاده قرار می گیرد .
5) Simplified processing by Router : پردازش هایی که توسط مسیریابها (Routers) انجام می شود بواسطه فرمت پکت ها بسیار ساده تر و سریع تر صورت می گیرد .
6) Mobility : قابلیت هایی بسیار مناسب برای تجهیزات متحرک
7) Options Extensibility : در پروتکل IPv4 هدر(header) سایزی ثابت (40 octet) دارد اما در پروتکل IPv6 این محدودیت ( برای تجهیزات متحرک ) وجود ندارد.
8) Jumbo Grams : در IPv4 بسته ها به Payload های 64 کیلو بایتی محدود هستند اما این محدودیت در IPv6 ، 4 گیک است
شکل آدرس دهی در IPv6
در آدرس دهی IPv4 از اعداد ده دهی در 4 بخش استفاده می کردیم . اما در IPv6 آدرس ها 128 بیتی و شامل 8 بلوک 4 تایی ( 16 بیتی ) هستند که با اعداد در مبنای هگزا دیسمال کامل می شوند مانند :
Dab7: 65b3: 1A22: 0000: 0dc7: 1411: 43cd: 1121
نکته : اگر بخواهیم در محیط ترکیبی از IPv6 و IPv4 در کنار هم استفاده نمائیم آدرس های IPv4 در 4 بایت آخر قرار خواهد گرفت مانند IP به آدرس 192.168.0.121 به شکل زیر خواهد بود.
0000: 0000: 0000: 0000: 0000: 0000: 0000: 192.168.0.121
***
تشکر ویژه از همسرم که بدون همت ایشون، این مطالب آماده نمی شد. چون اگه ما اینقدر همت داشتیم ……….
***
متشکرم عزیز